HEPABOLU

Whatever interests me

HEPABOLU random header image

A new start

April 11th, 2008 by hepabolu
Respond

I’ve been pondering over this for some time now. Today I decided to take action and change this dormant blog into something more active.

It was a tell-tale sign that I forgot the password to the blog and more so the drafts I found that were over 2 years old. Publishing one on my Getting Things Done system and I have to confess that there’s not much improvement after 2 years.

Time for a fresh start. I’ve changed the title of the blog and the theme. The focus is changed too. Not just random posts on whatever interests me, but an account of how I’m doing on the main topic of change and improvement in productivity.

Tags: No Comments.

Weer verbinding

December 14th, 2007 by hepabolu
Respond

He he, we zijn er weer. Na 6 weken (!) zonder internetverbinding komen er weer bitjes door het draadje. Om een lang verhaal kort te maken: SpeedLinq beloofde veel maar deed weinig, dus ik heb ze uiteindelijk maar afgezegd en een aanvraag bij Telfort gedaan. Een nieuwe lijn aanvragen ging niet, omdat er van BBNED nog signaal op de lijn stond, maar een overname was binnen 4 weken (!) mogelijk.  En die waren dan nu eindelijk om.

Het is wel een eyeopener. Zo’n periode zonder internet laat duidelijk zien hoe afhankelijk je wordt van zo’n verbinding. Even geld overmaken? Gaat niet. Even iets opzoeken? Kan niet. Mail checken? Moet wachten tot op het werk.

Het is bijna cold turkey afkicken.

Tags: No Comments.

Ping

October 23rd, 2007 by hepabolu
Respond

De verbinding is nog op. Hij gaat vandaag waarschijnlijk plat en dan duurt het 10! werkdagen voordat de nieuwe provider weer een en ander in orde heeft. Terwijl de verbinding nota bene bij BBNED blijft!

Tags: No Comments.

Ping

October 19th, 2007 by hepabolu
Respond

De verbinding bestaat schijnbaar nog steeds.

Tags: No Comments.

Provider verhuizing

October 19th, 2007 by hepabolu
Respond

Ontevreden over de service die mijn oude provider leverde, besloot ik om, ruim voor de opzegdatum, over te stappen op een andere provider. Die overstap zou in de afgelopen weken geruisloos moeten gebeuren, maar helaas, ook hier is een kink in de kabel: vandaag zou de oude provider afsluiten, maar de nieuwe heeft nog geen succesvolle overname weten te maken.

Volgens de helpdesk van SpeedLinq, de nieuwe provider, hebben ze op 13 september(!) een overname poging gedaan en is die mislukt. Schijnbaar zijn die systemen zo ingesteld dat foutmeldingen weliswaar in het dossier terecht komen, maar pas opgemerkt worden als het dossier weer geopend wordt. Einde van het liedje: ik had eerder moeten bellen, dan hadden zij eerder gekeken en nu kom ik dus zonder internetverbinding te zitten voor een week of twee.

Mooi, ik zal in het vervolg bij de configuratie van ziekenhuisICT aangeven dat het voldoende is dat alarmen van monitoren (van hartslag en zo) keurig netjes in het dossier van de patient opgenomen worden. Als de familie dan komt vragen waarom de patient overleden is, kan de arts zeggen: “o, ik zie in zijn dossier dat er gisteren foutmeldingen door de hartmonitor geregistreerd zijn. Tja, als de patient niet zelf aan de bel trekt, dan weet ik ook niet dat het fout gaat. ‘t Is jammer, maar helaas kunnen we niets meer voor u doen.”

Schijnbaar is beleefdheid goed genoeg als kwaliteitseis.

Ik zal hier maar regelmatig pingen om te kijken wanneer hij echt uit de lucht gaat.

Tags: No Comments.

KPN

June 11th, 2007 by hepabolu
Respond

Ik zit in de wacht. Ik zit alweer een half uur in de wacht bij KPN.

Zaterdag kreeg ik een brief dat bij mij een breedbandverbinding zou worden aangelegd, dat de leverancier langs zou komen om e.e.a. te installeren en dat mijn telefoonverbinding tijdelijk onderbroken zou worden. Bij vragen over de telefoonaansluiting kon ik bellen: 0800-0403. Was getekend, Eelco Blok, Directeur Zakelijke Markt.

[Read more →]

Tags: No Comments.

Getting Things Done

June 9th, 2007 by hepabolu
Respond

Al jaren ben ik een fan van Getting Things Done, en vandaag, na het lezen van de zoveelste blog besloot ik om er maar eens over te schrijven.
Terugrekenend realiseerde ik me dat ik al eind 2000, begin 2001 tegen GTD aangelopen ben. In het begin was ik er nog van overtuigd dat ik het wel zonder het boek af kon, maar toen ik in juli 2001 in de USA moest zijn, heb ik toch alle boekwinkels in de stad afgelopen voor Het boek. Tijdens de terugvlucht heb ik het half uitgelezen.

De eerste artikelen over GTD brachten heel wat aha momenten. Tot die tijd groeide mijn bureau op het werk gestaag dicht met steeds meer lagen papier en andere spullen. Hoewel ik redelijk kon vinden wat ik zocht, werd het mettertijd steeds moeilijker. Dus om de zoveel tijd begon ik alles weer eens netjes in stapels te ordenen. Dat ging dan een tijdje goed, totdat het eerste papiertje weer “even” uit handen werd gelegd.
Het eerste aha moment kwam toen ik over zijn archief las. Ik had wel een grote hangmappenkast met daarin mijn archief, maar ik had me nooit gerealiseerd dat ik daarin ook “lopende zaken” kon opbergen. Ik kon ze er immers ook weer uithalen. Binnen enkele dagen waren de stapels op mijn bureau tot een klein stapeltje gereduceerd. In de tijd die volgde, verdween ook dat stapeltje en nu, bijna zes jaar later, staat er op mijn bureau eigenlijk niets dat er niet op thuis hoort.
Er kwam ook een inbox. De stapel “in stuff” werd daarin gelegd, maar gek genoeg is het me zelden of nooit gelukt om die inbox consequent leeg te maken. Nu, na al die jaren, heb ik nog steeds wekenlang dezelfde spullen in mijn inbox liggen. Hoewel de stapel beduidend kleiner is dan de stapels van vroeger, lukt het maar niet om het helemaal weg te werken. Waarom niet? Tja, goed beschouwd is dat toch een kwestie van niet de tijd nemen om goed na te denken wat er nou eigenlijk mee moet.

De tickler file is ook zo’n GTD kenmerk. Met veel plezier heb ik de 43 labeltjes gemaakt en op de hangmappen geplakt. Ik heb er een speciale la voor uitgeruimd en in het begin werkte de tickler fantastisch. Tot het moment kwam dat de inbox stapel zo hoog werd dat ik al moedeloos werd als ik er naar keek. In een opwelling verdeelde ik de stapel over de tickler mappen en hee, de inbox was leeg en ik voelde me een stuk opgeluchter. In de dagen erna had ik maar een klein stapeltje in mijn inbox (dat kwam uit de tickler van die dag) en dat kon ik wel wegwerken. Helaas, het werd drukker met allerlei dingen en het bijhouden van tickler en inbox schoot erbij in. Het megaproject had maar een grote taak en die slokte alle tijd op. De tickler file werd vergeten en de inbox groeide.

Next Actions kon ik plenty bedenken, en uitgaande van David’s contexten, had ik keurig op mijn lijstjes staan. Helaas, de enorme hoeveelheid acties op die lijstjes was genoeg om het overzicht kwijt te raken.

Inmiddels heb ik besloten dat HET GTD systeem zoals gepredikt wordt her en der, toch niet helemaal voor mij geschikt is. Ik zal het goede behouden en langzaam proberen mijn eigen weg te vinden in de diversiteit aan productiveit-systemen, waarbij ik vooral streef naar het uiteindelijke doel: productiviteitsverbetering.

Tags: No Comments.

Woordgebruik

June 9th, 2007 by hepabolu
Respond

Na een vele tientallen minuten zonder succes in een telefonische wachtrij doorgebracht te hebben, was er een serieuze aanslag op mijn humeur gedaan. Nog namopperend viel mijn oog op mijn nieuwe Belkin USB-hub. Hoewel het ding zelf bepaald elegant te noemen is, is de adapter van een zeldzame lelijkheid en bovendien nog gigantisch ook. Ik besloot er dan ook een email aan te wijden. Terwijl ik het adres aan het opzoeken was, herinnerde ik me dat mijn collega me afgelopen week attendeerde op een post over apart taalgebruik. Het leek me bij uitstek een geschikt moment om dit ook maar eens uit te proberen. Daarom wil ik u, waarde lezer, dit niet onthouden:

Geachte lezer dezes,

onlangs heb ik een uitermate elegant uitziende USB hub van uw merk betrokken van een plaatselijk leverancier. Hoewel het product zelf mijn hooggespannen verwachtingen niet teleur heeft gesteld, was het van generlei genoegen om voor de uitermate teleurstellend vormgegeven adapter een plek te vinden die de stroomvoorziening voor de hub zeker kon stellen. De afmetingen van deze esthetische tegenhanger van het hoofdapparaat zijn van een dergelijke omvang dat het onmogelijk lijkt deze in functie te nemen zonder vergelijkbare product-hulpstukken van hun plaats te beroven.
Hiermee gaat het geheel totaal voorbij aan het vooropgestelde doel, namelijk op een esthetisch verantwoorde manier mijn bureau van extra functionaliteit te voorzien op een wijze die ruimtebesparender is dan het product dat ik daarvoor placht te gebruiken.
Ik zou dan ook graag van u vernemen wanneer u deze misser gaat vervangen door zijn evenknie die op het esthetische vlak zijn meester niet te schande maakt.

Hoogachtend,

Ik zal u hier op de hoogte houden van mijn wederwaardigheden.

Update: meer dan een jaar na dato nog geen reactie gehad. Ik mag gevoeglijk aannemen dat die ook niet meer komt.

Tags: No Comments.

Having a geek for a mum

August 18th, 2006 by hepabolu
Respond

I wonder what it must be like to have a geek for a mum. One that is more interested in computers than you are. One you can always ask to fix your computer. A mum that spends more time studying gadgets than clothes and can’t walk past a leather shop to study the latest trend in laptop bags. One who owns an iPod before you do and can talk along with your friends about DVD rips and firmware upgrades. One who forgets to feed you because she’s busy debugging her latest software project or installing a printer.

But then again she gave you your first computer when you were not yet 3 years old and stimulated you in computer games she bought for you. Thanks to her you could install your favorite games all by yourself at a young age and became the computer whiz kid at school. Thanks to her you had great images printed out on glossy paper, ready for use in your latest project, quickly googled just before you had to leave for school.

I’d love to have a mum like this. Maybe I should ask my boys what’s it like to have one.

Tags: No Comments.

How did I Get Things Done?

August 18th, 2006 by hepabolu
Respond

Years ago I could brag about my interrupt driven approach to work. There was no problem at all for colleagues to ask me to solve a problem while I was in the middle of a totally different task. I could easily set aside the work, find a solution to their problem, often chatting to my room mate about another problem in the mean time, and get back to where I was without even thinking.

My desk was filled with papers and although I could usually find what I was looking for I sometimes missed an important appointment or event because I had forgotten about it.

The turning point came when I realised I had faithfully promised a colleague to solve a problem and half an hour later I didn’t remember who it was let alone what it was. I wanted to mark it off as an incident, but the incident kept recurring. Time to find other methods.

I’ve always been interested in time management methods and techniques and so I dug out the course material I had once bought but never used. This referred to Stephen Covey, so I bought his books. The steps looked easy enough, so I did all the extercises, but it left me with a few questions: is my mission statement a true mission statement? If I define roles and goals and subsequent actions, what should I do with the stuff I’m paid to do?

I didn’t feel comfortable with my mission statement. It looked more than a copy and paste of others than something I could live my life by. And I had no clue what to change. Of course you can argue that if my goals and every day stuff don’t match up, it’s time to find a different job, but I liked my job and I liked the things I had to do.

On my quest for a solution, I came across Getting Things Done (GTD). There was no talk of mission statements and it made a lot more sense to clear the runway before you could rise to 10,000 and 20,000 feet. This was the down to earth stuff I could work with. At first I read articles here and there and I was convinced that doing the tricks and getting the tools was sufficient. And at first it was. The landfill of papers on my desk quickly disappeared when I realised my filing cabinet could also hold “current” projects. I already had an inbox, but now I could put it to use. The tickler file was easy to implement and fun to use.

Up to this day, some 6 years later, my desk is still empty and the inbox and tickler file are still in use.

However, that’s it. Ever since, I’ve been struggling to find the “best” system for my projects, project support material and next actions lists. I went from my beloved Palm PDA to a classic planner from DIYPlanner to my shiny new PowerBook to a hipster PDA and back to my PDA. What bugs me most is the procrastination streak. I’m easily distracted, and no, I don’t think I’m an ADD candidate. If my lists are too long, I get overwhelmed and stop looking at them. If my system is too complicated I don’t use it because it requires updates in several different places.

Simplifying the system has not yet resulted in a coherent system that works overall. Oh yes, I do have all time winners. I’m using HandyShopper for the groceries and other lists from the day I found it. It still works fine and I haven’t found anything better. Yet, without a desktop companion on my PowerBook, it’s hard to rearrange the lists or build new ones. So it pretty much stops after the groceries and two or three other lists. Another winner is DateBk5. I probably use only 20% of it’s features but that’s enough. I never want to go back to a paper-based calendar.

And that’s about it. Up till now I’ve never been able to define good contexts. So I either had too many of them and I didn’t know which one was more appropriate at a given time or I had too few of them resulting in huge lists of next actions that were so overwhelming I stopped looking at them. I tried lists as memos, paper-based lists, Palm Tasks, Outlook tasks, Life Balance and lists in ordinary text files. I have not yet found the thing that works for me. I do know now that I love crossing things off and having them disappear automatically. So changing memos and modifying lists in text files are out. Same goes for the paper-based lists: after crossing off a few I lost track of what had to be done and what should still be done and I hated rewriting half the undone stuff onto a new list.

I also like to carry my lists with me and, believe it or not, sometimes I’m away from my computer and even from my laptop. This leaves the Palm as the only remaining device. But I hate the small screen when I’m scrolling along to find something to be done. I love the big screen on my laptop or the dual monitor setup on the PC. So I went back to Life Balance because of it’s desktop companion. Believe it or not, I still haven’t started entering anything in it.

I’m not sure what’s holding me back. The fact that it would be my umpteenth attempt in Life Balance? The fact that I know that I hardly look at my Palm during the day? Or is there a little voice in my head that whispers that this is still not yet MY system?

Tags: 1 Comment